Ann van de Bigarreaux geeft zich bloot

Je bent nu chefkok in de Bigarreaux. Hoe werd je carrière daarvoor gevormd?

Mijn ouders kwamen allebei uit een horecafamilie dus was het logisch dat zij samen verder gingen in het vak. Ik kreeg dan ook het horecagevoel met de paplepel naar binnen, ik stond al vanaf mijn vierde servetten te plooien en leeggoed te sorteren in het brasserie-restaurant in Bree. Op mijn 12^de stuurde pa mij fel tegen mijn zin naar de hotelschool. Ik wou toen nog stewardess worden (lacht). Ik kreeg er niks tegen in, want het was volgens pa een richting met veel toekomst met altijd werk. Ik zat er tegen mijn zin en was in de klas een echte belhamel, maar zonder veel te doen haalde ik toch goede resultaten. Ik was niet echt een voorbeeld voor de rest. Tot ik vakantiewerk deed in Clos St-Denis, daar kreeg ik de smaak te pakken en ging ik me ook beter inzetten voor school. Ondanks dat ik het in het begin niet had op de keuze van pa ben ik hem nu wel dankbaar dat hij mij die richting ingestuurd heeft.

Hoe kom je dan nu uiteindelijk terecht in de Bigarreaux als chefkok?

Dat is Tom zijn fout, hij had ons ingeschreven en het mij pas verteld als we al op selectie moesten. Mijn reactie was onmiddellijk: Boa, waarom niet?

Ik had ondertussen wel al op enkele plaatsen ervaring opgedaan. Na de hotelschool probeerde ik in Antwerpen hotelmanagement als kotstudent. De overdosis feestjes maakten hiervan geen succes en deed me starten in de Hilton in Antwerpen in bar Maritiem. Dat was een leuke tijd. Ik wisselde vaak bediening af met de keuken omdat ik het sociaal contact met de klant enorm fijn vind. De gezonde combinatie vind ik de droom. Ik ging al snel terug naar onze pa in Limburg omdat ik daar in Antwerpen aan het werken was om de huur van mijn appartement te betalen. Dan ben ik na een tussenstap in Maasmechelen gestart en geëindigd in Eurotel in Lanaken. Ik was er patissier, ik was er met andere woorden de dessertvrouw.

Een leven zonder Bigarreaux, hoe ziet dat eruit voor Ann Peeters?

Dat gaat fataal zijn. Ik zou huilen, op vakantie gaan en verder huilen. Wij hebben hier samen alles van 0 af aan opgebouwd, van plafond tot vloer. Echt alles zelf gedaan. Dat heeft ons enorm veel bloed, zweet en tranen gekost. Dankzij het programma hebben wij die geweldige kans gekregen, want zelf zijn we niet kapitaalkrachtig genoeg voor zo’n investeringen.

Ik ben nu iedere dag de gelukkigste vrouw van de wereld, moest onze droom verder doorgaan dan zou ik bovendien samen met pa emigreren naar Sint-Truiden. Nu kamperen we hier in Sint-Truiden in een flatje van onze schat van huisbazen Rita en Willy.

Rob zet zich erbij en krijgt continue telefoon: Telkens herhaalt hij dat de Bigarreaux volledig vol zit.

Je doet samen met Tom mee aan een televisieprogramma. Is het allemaal zoals je verwacht had?

Het is allemaal veel harder dan ik had gedacht. De druk is ook veel groter, maar toch heb ik geen spijt. Ik zou zo opnieuw beginnen en wel samen met Tom. Wij zijn nu al een super lange tijd 24 op 24 samen en er is nog altijd geen enkel probleem geweest. In het begin zei men dat die Truienaars een ras apart zijn, nu dat kan wel zijn, maar ik voel mij hier heel thuis en welkom. De steun die ik hier krijg van al die Truienaars, echt super! Komt die support door mijn karakter? Ik weet het niet, want ik ben soms nogal direct. (lacht)

Op je status staat ‘vrijgezel’, gaat dat nog lang duren denk je?

Ik ben nu niet op zoek naar een vent. Ik heb te weinig tijd en doe graag wat ik wil en zou nu geen rekening kunnen houden vermits er voor mij te grote belangen op het spel staan. Ik zet nu even alles op alles. Wie weet valt die vent dan op Ann van Mijn Restaurant en niet op Ann Peeters?

Hoe ziet uw toekomstige Romeo er dan eventueel wel uit?

Ik val helemaal niet op uiterlijk, ik word verliefd op karakters. Ik hou van een vent die mij kort houdt en val zeker niet op status. Mijn relatierecord staat op 6 maanden, ik heb misschien wel wat bindingsangst. Ik heb altijd een gevoel van: Ow too much, too fast! Ik denk ook dat mijn moeilijk karakter een goede relatie in de baan staat omdat ik me niet wil aanpassen aan iemand anders. Ik wil mijn routine van iedere dag behouden. Ieder moet zijn eigen weg kunnen gaan.

Het feit dat ik zo’n goede relatie heb met pa schrikt ook sommige venten af. Wij hebben samen veel meegemaakt wat onze band zo uniek maakt. Zo’n sterke vader/dochter band ben ik nog nooit tegengekomen. Pa helpt ons hier ook fel in de zaak, hij doet onder andere de was. Een blinde zou zeggen op pa: hij is de zoon en op mij: zij is de ma. Kinderen wil ik op dit moment zelf niet. Ik vind van mezelf dat ik mijn kinderen nooit zou kunnen bieden wat mijn ouders mij hebben geboden. Dan begin ik er best niet aan vind ik.

Tom komt erbijzitten nadat hij is gaan shoppen in de stad. Een groene sjaal, roze slip en een jeansbroek is zijn prooi.

Tom valt op mannen en jij ook. Zijn er al conflicten geweest?

Onze types zijn tegenpolen. Ik val op een echte vent terwijl Tom het meer heeft voor ‘babyfaces’. Ruzie zal er dus niet komen, tenzij er hier plots een echte vent binnenwandelt met een babyface (lacht).

Ondertussen is het bijna 18u, staan er voor de 10^de keer mensen voor het raam om een glimp op te vangen van Ann en Tom. De keuken roept. Wij danken Ann voor het openhartige gesprek en wensen het ozo sympathieke duo hetgeen ze verdienen: het voortbestaan van hun Bigarreaux!